بي نقطه

گر سود طلا مرا دل آسود          آسوده روم دگر ره سود

درهم كه رسد مگرد درهم          همراه گدا مرو در عالم

كامل دگر او كمال دارد           در كوي ولا وصال دارد

آواي دل و سراي دل آرا           كرده هوس سرو دل ما

آمد سحري صداي آدم           دل كرده هوس سراي او هم

سرو دل ما هواي گل كرد        سوداي دلي كه اهل دل كرد

گاهي كه روم ره دل آرا          دارم هوس وهواي صحرا

ادامه مطلب

در یک غروب دلگیر با بال های رویا

رفتم نظاره کردم سیمای آسمان را

مهری که مرهمی بود بر زخمهای عشاق

م یرفت وتازه می کرد،زخم شکستگان را

آتش زدی به جانم،هجرت کجا توانم

این سان مپوش روی،رنگین چو ارغوان را

بازا چو صبح طالع از پشت ابرهای باز

یکبارگی سحر کن شب های بیدلان را

با یک بغل ستاره ،گل های آسمانی

بشکن حصار درد ماتم گرفتگان را

آن کس که گفت«سارا» امید تو تباه است

ادامه مطلب

نی زن گورستان

ز گورستان متروک و خرابی

به گوش آمد نوائی جان گدازم

دل شیدا و طبع جستجوگر

بدان جا برد بهر کشف رازم

نوا از نای پیر نیزنی بود

ادامه مطلب

از گداز زندگی و گرمی و عاشق سوزی       باده ی لعل تو،آتشکده را می ماند

ز لطف مشکین ز رخسار ،به یکسو زده ات   باد از طرف چمن آمده را می ماند

غرقه در اشک سیه چشم خمار آلودت        نرگس وحشی باران زده رامی مان

ادامه مطلب